Ziekten van de kransslagaders

De kransslagader is de grootste doodsoorzaak in Nederland. Er gaan jaarlijks zo’n 30.000 mensen dood aan een ziekte van de kransslagaders. De aandoening zal nooit direct er zijn, maar zal zich in jaren ontwikkelen. Het effect is wel zeer doeltreffend. Ruim 30 procent van alle gevallen is zonder een waarschuwing dood. De bloedvaten die zuurstof en voedingsstoffen naar het hart moet brengen. Dit zijn de kransslagaders. Wanneer er een ophoping van cholesterol, littekenweefsel en kalk in de wand van de deze slagaders zit, kan er een plaque in deze aderen komen. Het kan hierdoor zijn er geen zuurstof meer naar het hart wordt gepompt, hierdoor kan er een hartaanval komen.

Aderverkalking komt meestal onregelmatig voor, zodat er op de ene plek aanzienlijk meer vernauwing is dan op de andere. Het ruwer worden van de bekleding van de slagaders over de atheromateuze plaque heen, bevorderd het ontstaan van een bloedstolsel. In het algemeen wordt een hartaanval veroorzaakt doordat een vernauwde slagader uiteindelijk afgesloten wordt door een stolsel.

Dezelfde factoren (bijvoorbeeld roken, hoge cholesterolspiegels, hoge bloeddruk) die bijdragen aan de ontwikkeling van aderverkalking in andere delen van het lichaam, bevorderen ook aderverkalking in de kransslagaders. De wand van de kransslagaders bevat spiervezels. Van tijd tot tijd kunnen die in een kramptoestand komen – dat wil zeggen, samentrekken en verdere vernauwing van de doorgang veroorzaken. Zo’n kramptoestand (of spasme) kan optreden zonder aantoonbare oorzaak, maar kan ook het resultaat zijn van heftige emotionele spanning of blootstelling aan koude.

Door een hele reeks aan technieken van geneesmiddelen en het aanpassen van de leefgewoontes kunnen de ziektes van de kransslagaders worden aangepast. De afgelopen jaren is er veel duidelijk geworden over deze ziektes. Er bestaan sinds kort proeven om te kijken of er verschijnselen zijn waar te nemen die duiden op een ziekte van de kransslagader. Hierdoor kan er dan een operatie worden ingezet zodat er een omleiding wordt ingesteld. Al het bloed hoeft dan niet per sé langs de kransslagader die al vernauwd is. Soms kan er met een speciale behandeling een doorgang door deze kransslagader worden gemaakt.